تبليغاتX
تندیس تنهایی - پنجره.....
  

 

اینجا      دیار      آینه های     شکسته      است

 

                                    یک  کلبه  با  دریچه ی   نوری  که  بسته  است   

                                                                             

 شاید     نشسته     دخترکی      زیر      آسمان

 

  با  چشم های   آبی   روشن  که  خسته  است

 

   اینجا   کویر    خشک   و   نگاهش    سیاهپوش

 

   شاید     به   سوگواری   باران    نشسته  است

 

                                      احساس     می کنم     که    نباید     تمام  شد

 

     حتی     اگر   بلو ر    وجودم    شکسته    است

 

     با    یاد      آفتاب    دلم     گرم        می   شود

 

      شاید   هنوز    پنجره ای     یخ     نبسته   است

                                                                      .....

+ نوشته شده توسط غزل شکیبا.... در سه شنبه 4 اردیبهشت1386 و ساعت 11:28 |